ค้นเจอ 1,005 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "กำลังลม, แรงลม"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ลมล่อง

น. ลมที่พัดมาตามลำนํ้า.

วาต,วาต-,วาตะ

[วาตะ-] น. ลม. (ป., ส.).

หวน

ก. เวียนกลับ เช่น ลมหวน.

อนิละ,อนิล,อนิล-

[อะนิละ-] น. ลม. (ป., ส.).

กาฬวาต

[กานละ-] น. ลมพายุใหญ่อย่างหนึ่ง เช่น ด้วยกำลังกาฬวาตโบกเบียน.

แรง

(วิทยา) น. อิทธิพลภายนอกใด ๆ ที่เปลี่ยนแปลงหรือพยายามทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงสถานะอยู่นิ่งหรือสถานะการเคลื่อนที่ของเทหวัตถุด้วยอัตราเร็วสม่ำเสมอในแนวเส้นตรง.

โชย,โชยชาย

ก. อาการที่ลมพัดอ่อน ๆ เช่น ลมโชย กลิ่นโชย; เดินกรีดกราย.

วาโยธาตุ

น. ธาตุลม เป็นธาตุ ๑ ในธาตุทั้ง ๔ คือ ดิน นํ้า ไฟ ลม. (ป.).

สันดาน

น. ชื่อโรคลมอย่างหนึ่งมีอาการให้จุกเสียดเรื้อรังอยู่เสมอ เรียกว่า ลมสันดาน.

อัสสาสะ

(แบบ) น. ลมหายใจเข้า, คู่กับ ปัสสาสะ คือ ลมหายใจออก; การหายใจคล่อง; ความโปร่งใจ. (ป.).

ว่าวเหลิง,ว่าวเหลิงลม

[-เหฺลิง] น. ว่าวติดลมส่ายไปมาบังคับไม่อยู่. (สำ) ว. เพลินจนลืมตัว เช่น กลัวต้องลมแล้วจะหาวเหมือนว่าวเหลิง. (อภัย).

เรี่ยวแรง

น. แรง, กำลัง, เช่น หมดเรี่ยวแรง.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ