ผลการค้นหา

คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 442 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "กระดูกหัก,กระดูกแตก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กระทงเหิน

น. ไม้ขวางเรืออันที่สุดของหัวเรือหรือท้ายเรือ, หูกระต่าย ก็เรียก; ขื่อกระดูกเชิงกราน.
 พจนานุกรมไทย

ถูป,ถูป-

[ถูปะ-] (แบบ) น. เจดีย์ซึ่งก่อไว้สำหรับบรรจุของควรบูชา มีกระดูกของบุคคลที่นับถือเป็นต้น. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

ถูปารหบุคคล

[-ระหะ-] น. บุคคลที่ควรนำกระดูกบรรจุสถูปไว้บูชา ได้แก่พระพุทธเจ้าเป็นต้น. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

แตกแยก

ก. แตกสามัคคี.
 พจนานุกรมไทย

พกพ่าย

ว. แตก ทำลาย.
 พจนานุกรมไทย

แพ้ฟัน

ว. ฟันหักเร็วกว่าธรรมดา.

 พจนานุกรมไทย

เม้าเค้า

ว. ลักษณะหน้าที่งอกหัก.
 พจนานุกรมไทย

คาร์บอเนต

น. เกลือปรกติของกรดคาร์บอนิก เช่น แคลเซียมคาร์บอเนต (CaCO3) ซึ่งเป็นองค์ประกอบสำคัญของหินปูน หินอ่อน กระดูก เป็นต้น. (อ. carbonate).
 พจนานุกรมไทย

ลำหักลำโค่น

(สำ) น. ชั้นเชิงที่ใช้หักโค่นอีกฝ่ายหนึ่งอย่างรุนแรง ดุเดือด หรือโดยไม่ปรานีปราศรัย เช่น นักมวยคนนี้ชกมีลำหักลำโค่นดี. ว. ใช้ชั้นเชิงหักโค่นอีกฝ่ายหนึ่งอย่างรุนแรง ดุเดือด หรือโดยไม่ปรานีปราศรัย เช่น การที่จะเอาชนะนักมวยคนนี้ต้องใช้วิธีลำหักลำโค่น.
 พจนานุกรมไทย

หักด้ามพร้าด้วยเข่า

(สำ) ก. หักโหมเอาด้วยกำลัง, ใช้อำนาจบังคับเอา.
 พจนานุกรมไทย

ฆ้องปากแตก

(สำ) ว. ปากโป้ง, เก็บความลับไม่อยู่, ชอบนำความลับของผู้อื่นไปโพนทะนา.
 พจนานุกรมไทย

ตีบทแตก

ก. แสดงได้แนบเนียนสมบทบาท.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด