ผลการค้นหา

กระดูกศพ* *กระดูกศพ *กระดูกศพ*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 238 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "กระดูกศพ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พันธนำ

[-ทะนำ] น. ผ้าพันศพผู้มีฐานันดรศักดิ์.
 พจนานุกรมไทย

ศุกลัม

[-กฺลำ] น. เครื่องขาวแต่งศพ. (ส. ว่า สีขาว).
 พจนานุกรมไทย

สุสาน

น. สถานที่สำหรับฝังหรือเผาศพ. (ป.; ส. ศฺมศาน).
 พจนานุกรมไทย

หน้าไฟ

น. เวลาที่จุดไฟเผาศพ เช่น พระสวดหน้าไฟ.
 พจนานุกรมไทย

ฮวงซุ้ย

น. ที่ฝังศพของชาวจีน, ฮวงจุ้ย ก็ว่า. (จ.).
 พจนานุกรมไทย

ขมับ

[ขะหฺมับ] น. ส่วนที่อยู่หางคิ้วเหนือกระดูกแก้มทั้ง ๒ ข้าง.
 พจนานุกรมไทย

เว่อ

ว. เบ้อ เช่น ถูกฟันแผลเว่อ; ชัด เช่น เห็นกระดูกขาวเว่อ.
 พจนานุกรมไทย

อัฐิ

[อัดถิ] น. กระดูกคนที่เผาแล้ว. (ป. อฏฺ; ส. อสฺถิ).
 พจนานุกรมไทย

แจงรูป

น. วิธีเอาเถ้าถ่านและกระดูกศพที่เผาเสร็จแล้วบนกองฟอนมาเรียงลำดับเป็นอย่างรูปคน ให้หัวอยู่ทางทิศตะวันตกแล้วหันกลับมาทางทิศตะวันออก, แปรรูป หรือ แปรธาตุ ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

ทึม

น. โรงสำหรับตั้งศพเพื่อประกอบพิธีก่อนเผา เรียกว่า โรงทึม.
 พจนานุกรมไทย

แทงหยวก

ก. สลักกาบกล้วยให้เป็นลวดลายประดับเชิงตะกอนในการเผาศพเป็นต้น.
 พจนานุกรมไทย

ขมอง

[ขะหฺมอง] (ปาก) น. สมอง เช่น ปวดขมอง. (ข. ขฺมง ว่า ไขในกระดูก).
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด