ค้นเจอ 2,012 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ไม้ราว, ราวไม้ไผ่"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ไม้เหลี่ยม

น. ไม้ท่อนที่เลื่อยด้านข้างออกทั้ง ๔ ด้าน เป็นรูปสี่เหลี่ยม.

ลงมีดลงไม้

ก. ตีรันฟันแทง.

ไสไม้

ก. กดกบลงบนไม้แล้วดันกบเพื่อทำให้หน้าไม้เรียบ ให้เป็นราง หรือลอกบัว ลอกลวด เป็นต้น, ไสกบ ก็เรียก.

เที่ยง ๆ

ว. ราว ๆ เที่ยง.

รุ่นราวคราวกัน,รุ่นราวคราวเดียวกัน

ว. มีอายุไล่เลี่ยกัน.

กระพอง

น. ชื่อตัวไม้อันบนที่เป็นราวลูกกรงเรือนหรือเกวียน, กำพอง ก็เรียก.

กำพอง

น. ชื่อตัวไม้อันบนที่เป็นราวลูกกรงเรือนหรือเกวียน, กระพอง ก็เรียก.

กะบั้ง

(ถิ่น-อีสาน) น. บ้องไม้ไผ่.

เรียวไผ่

น. แขนงไม้ไผ่ที่แตกออกจากบริเวณโคนไผ่บางชนิด เช่น ไผ่สีสุก ไผ่ลำมะลอก.

ไม้จริง

น. คำรวมเรียกไม้ต่าง ๆ ที่มีเนื้อแข็ง เว้นไม้ไผ่.

ไผ่

น. ชื่อไม้พุ่มหลายชนิดและหลายสกุลในวงศ์ Gramineae ขึ้นเป็นกอ ลำต้นเป็นปล้อง ๆ เช่น ไผ่จีน (Arundinaria suberecta Munro) ไผ่ป่า (Bambusa arundinacea Retz.) ไผ่สีสุก (B. flexuosa Munro และ (B. blumeana Schult.) ไผ่ไร่ (Gigantochloa albociliata Munro) ไผ่ดำ (Phyllostachys nigra Munro).

ไม้แคะหู,ไม้ควักหู

น. เครื่องมือชนิดหนึ่งทำด้วยโลหะหรืองาเป็นต้น ปลายโค้งหรืองอคล้ายจวัก สำหรับแคะและควักขี้หู.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ