ค้นเจอ 651 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "แสง,แสงไฟ,แสงสว่าง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

แวม ๆ,แว็ม ๆ

ว. ลักษณะของแสงที่เห็นเคลื่อนไหวอยู่เรือง ๆ ไร ๆ เช่น แสงของพรายน้ำแวม ๆ ในความมืด.

หรุบรู่,หรุบหรู่

ว. มีแสงมัวจนมองอะไรไม่เห็นถนัดชัดเจน เช่น แสงเดือนหรุบรู่, รุบรู่ หรือ รุบหรู่ ก็ว่า.

ไฟ

น. ชื่อธาตุอย่างหนึ่งในธาตุทั้ง ๔ คือ ดิน น้ำ ไฟ ลม; ผลจากปฏิกิริยาเคมีซึ่งก่อให้เกิดความร้อน แสงสว่าง และเปลว คือ กลุ่มแก๊สที่กำลังลุกไหม้ ทำให้ไหม้สิ่งต่าง ๆ ได้; ผ่านการอยู่ไฟมาแล้ว เช่น สามไฟ คือ อยู่ไฟมาแล้ว ๓ ครั้ง; ไฟฟ้า เช่น ไฟสว่าง, โดยปริยายหมายถึงความเดือดร้อน เช่น ตอนนี้บ้านเมืองกำลังเป็นไฟ.

พันแสง

น. “ผู้มีแสงพันหนึ่ง” คือ พระอาทิตย์.

ภาสุระ

ว. สว่าง, มีแสงพราวเช่นแก้ว. (ส.).

มรีจิ

น. พยับแดด, แสงแดด. (ป., ส.).

ยับ,ยับ,ยับ ๆ

ว. มีแสงแวบ ๆ, ยิบ ๆ.

ร่วงรุ้ง

ว. พรายแสง (ใช้แก่เพชร).

อาภา

น. แสง, รัศมี, ความสว่าง. (ป., ส.).

นิภา

น. แสง, แสงสว่าง. (ป., ส.). (แบบ) ก. เทียม, เสมอ, เทียบ. (ป., ส. นิภ).

เงา

น. ส่วนที่มืดเพราะมีวัตถุบังแสงทำให้แลเห็นเป็นรูปของวัตถุนั้น; รูปที่ปรากฏในของใสหรือเป็นมันเช่นนํ้าหรือกระจก; (แสง) อาณาเขตหลังวัตถุที่แสงเคลื่อนที่ไปกระทบวัตถุนั้นแล้วแสงเคลื่อนที่ไปไม่ถึงทั้งหมดหรือไปถึงได้บ้าง. ว. เป็นมัน เช่น ขึ้นเงา.

ชาลา

น. ความรุ่งเรือง, เปลวไฟ, โคมไฟ, แสงสว่าง. (ส. ชฺวาลา).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ