ผลการค้นหา

แปรงฟัง* *แปรงฟัง *แปรงฟัง*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 175 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "แปรงฟัง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พ่อลิ้นทอง

(ปาก) น. คนที่พูดดี พูดเก่ง หรือพูดคล่องน่าฟัง.
 พจนานุกรมไทย

ศัพท์สำเนียง

น. เสียง เช่น ข้างนอกเสียงเอ็ดอึง อยู่ข้างในฟังไม่ได้ศัพท์สำเนียง.
 พจนานุกรมไทย

สวน,สวน-,สวน-,สวนะ,สวนะ

[สะวะนะ-] น. การฟัง. (ป.; ส. ศฺรวณ).
 พจนานุกรมไทย

สวนีย,สวนีย-

[สะวะนียะ-] น. คำที่น่าฟัง, คำไพเราะ. (ป.; ส. ศฺรวณีย).
 พจนานุกรมไทย

สิบปากว่าไม่เท่าตาเห็น

(สำ) น. การได้ยินได้ฟังจากผู้อื่นหลาย ๆ คน ก็ไม่เท่ากับพบเห็นด้วยตนเอง.
 พจนานุกรมไทย

หูชัน

ก. อาการที่แสดงว่าตั้งใจฟัง (มักใช้แก่สัตว์บางชนิด).
 พจนานุกรมไทย

หูหนวก

น. หูที่ขาดสมรรถภาพในการได้ยินเสียง, โดยปริยายหมายความว่า ฟังอะไรไม่ได้ยิน.
 พจนานุกรมไทย

ร้าวรานใจ

ก. ทำให้เจ็บช้ำน้ำใจ เช่น ถ้อยคำเสียดแทงทำให้ผู้ฟังร้าวรานใจ.
 พจนานุกรมไทย

โล้เล้

(ปาก) ว. ส่งเสียงเอะอะจนฟังไม่ได้ศัพท์ เช่น พ่อค้าส่งเสียงโล้เล้.
 พจนานุกรมไทย

ศรุตะ

[สะรุตะ] ก. ได้ยิน, ได้ฟัง; มีชื่อเสียง, มีผู้รู้จัก. (ส.).
 พจนานุกรมไทย

สำเหนียก

[สำเหฺนียก] ก. ฟัง, คอยเอาใจใส่, กำหนดจดจำ, เช่น ผู้ใหญ่สอนอะไรก็ให้สำเหนียกไว้ให้ดี.
 พจนานุกรมไทย

อ่อนหวาน

ว. ไพเราะ, น่าฟัง, เช่น เขาเป็นคนพูดจาอ่อนหวาน; งามละมุนละไม เช่น หน้าตาอ่อนหวาน.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด