ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. อั้นลมหายใจ.
น. ชื่อโรคลมอย่างหนึ่ง.
ก. มีอาการวิงเวียนหน้ามืดบางคราวถึงกับหมดสติ, เป็นลม หรือ เป็นลมเป็นแล้ง ก็ว่า.
[สัดทะนะ] ก. พัด (ใช้แก่ลม), มีลมพัดมา. (บ.).
[-นัดสะติ] น. สติที่กำหนดลมหายใจเข้าและลมหายใจออก.
น. ส่วนของกล่องเสียง มีลักษณะโปนออกมากลางลำคอเหนือท่อลม เห็นได้ชัดในผู้ชายเรียกว่า ลูกกระเดือก.
น. ลมชั้นบนที่อยู่เหนือลมค้าในเขตร้อนและพัดสวนทางกับลมค้า. (อ. anti trade wind).
น. (ถิ่น-ปักษ์ใต้) ลมที่พัดจากตะวันตกมาตะวันออก เรียกว่า ลมเซิง.
น. ปีกุน. (ไทยเหนือ).
ว. นอนเหนือแผ่นดิน. (ป.).
ว. มีอำนาจเหนือ, ได้เปรียบ, เป็นต่อ.
น. เอ็นเหนือส้นเท้า.