ค้นเจอ 793 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "หัวซา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปำ

ก. พุ่งลง, ปักลง, มักใช้ประกอบกับ หัว เช่น หัวปำ.

สิโรดม,สิโรตม์

น. หัว, เบื้องสูงสุดของหัว. (ป. สิร + อุตฺตม).

เกศา

(กลอน) น. หัว; ผม.

เกศี

(กลอน) น. หัว; ผม.

เป็นราย

ว. แต่ละ เช่น เป็นรายหัว เป็นรายคน เป็นรายวัน.

มีดเสียม

น. มีดหัวเสียม.

ด้านสกัด

น. ด้านหัวหรือด้านท้ายของเรือนฝากระดาน, ถ้าเป็นด้านหัวหรือด้านท้ายของโบสถ์วิหาร เรียกว่า ด้านหุ้มกลอง.

ฝีฝักบัว

น. ชื่อฝีชนิดหนึ่ง ขึ้นตามหลังและต้นคอ มีลักษณะเหมือนฝักบัว มีหัวหลายหัว.

หนักกบาล,หนักกบาลหัว

(ปาก) ว. เป็นภาระของ, เป็นเรื่องของ, เช่น ถึงจะแก่คาบ้าน ก็ไม่หนักกบาลหัวใคร. (เพลงพื้นบ้าน), หนักกะลาหัว หนักหัว หรือ หนักหัวกบาล ก็ว่า.

หนักกะลาหัว

(ปาก) ว. เป็นภาระของ, เป็นเรื่องของ, เช่น ฉันจะทำอย่างนี้ แล้วมันหนักกะลาหัวใคร, หนักกบาล หนักกบาลหัว หนักหัว หรือ หนักหัวกบาล ก็ว่า.

โพก

ก. เอาผ้าหรือสิ่งของพันหรือคลุมหัว. ว. เรียกผ้าที่ใช้พันหรือคลุมหัวว่า ผ้าโพกหัว.

หุ้มกลอง

[-กฺลอง] น. ด้านหัวหรือด้านท้ายของโบสถ์ วิหาร, ถ้าเป็นด้านหัวหรือด้านท้ายของเรือนฝากระดาน เรียกว่า ด้านสกัด.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ