ค้นเจอ 254 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "หมวกเกราะ, หมวกเหล็ก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ศูละ

น. หลาว, เหล็กแหลม. (ส.; ป. สูล).

เหล็กเส้น

น. เหล็กที่ทำเป็นเส้น มักมีลักษณะกลม.

กะหลาป๋า

น. ชื่อเมืองในเกาะชวาสมัยโบราณ ต่อมาเรียก ปัตตาเวีย, ปัจจุบันชื่อ จาการ์ตา; เรียกหมวกชนิดหนึ่งสานด้วยไม้ไผ่อย่างละเอียด รูปทรงสูง ผู้หญิงนิยมใช้ในเวลาแข่งเรือ มีดอกไม้จีนเสียบ เป็นของเก่าในสมัยต้นรัชกาลที่ ๕ ขึ้นไปว่า หมวกกะหลาป๋า; เรียกขวดแก้วสำหรับใช้ใส่น้ำอบ ทรงกระบอกแปดเหลี่ยม มีสีต่าง ๆ มีจุกแก้ว เถาหนึ่งมี ๓ ใบ ว่า ขวดกะหลาป๋า.

สวม

ก. กิริยาที่เอาของที่เป็นโพรงเป็นวงเป็นต้นครอบลงบนอีกสิ่งหนึ่ง เช่น สวมชฎา สวมหมวก เกี้ยวสวมจุก, คล้อง เช่น สวมพวงมาลัย, นุ่ง ในคำว่า สวมกางเกง, ใส่ เช่น สวมเสื้อ สวมรองเท้า; เข้าแทนที่ เช่น สวมตำแหน่ง.

เกือกม้า

น. เหล็กรูปโค้งสำหรับรองกีบม้า.

เต๊ก

ก. ทุบลง, กดลงไม่ให้เผยอขึ้นได้, เช่น ค้อนเหล็กเต๊กลง. (สมุทรโฆษ).

แท็งก์น้ำ

น. ถังนํ้าขนาดใหญ่ มักทำด้วยเหล็กชุบสังกะสี.

ปากกา

น. เครื่องสำหรับหนีบของใช้ ทำด้วยไม้หรือเหล็กก็มี.

หม้อขาง

(ถิ่น-พายัพ, อีสาน) น. กระทะที่ทำด้วยเหล็กขาง.

อย,อย-,อยัส

[อะยะ-, อะยัด] น. เหล็ก. (ป. อย; ส. อยสฺ).

ไล่ราว

ก. ล่าสัตว์ด้วยวิธีตีเกราะเคาะไม้ให้สัตว์ตกใจวิ่งกระเจิดกระเจิงไปตามทางที่ผู้ล่าต้องการ.

น้ำพี้

น. ธาตุเหล็กที่ได้จากตำบลน้ำพี้ในจังหวัดอุตรดิตถ์ ถือกันว่าเป็นเหล็กที่มีคุณภาพดี มักใช้ทำอาวุธเป็นต้น.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ