ค้นเจอ 365 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "หน.บอก."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กุลาหล

[-หน] (กลอน) ว. โกลาหล เช่น สนั่นครั่นครื้น กุลาหล. (รามเกียรติ์ ร. ๑).

ทวิป

น. ช้าง. (ส. ทฺวิป ว่า ผู้ดื่ม ๒ หน คือ ด้วยงวงและด้วยปาก).

พหล

[พะหน] ว. มาก, ใหญ่, หนา, ทึบ. น. กองทัพใหญ่. (ป., ส.).

จง

เป็นคำช่วยกริยา บอกความบังคับ เช่น จงปฏิบัติตามระเบียบวินัย, หรือบอกความหวัง เช่น จงมีความสุขความเจริญ.

โมฆียกรรม

(กฎ) น. นิติกรรมซึ่งอาจบอกล้าง เพิกถอน หรือให้สัตยาบันได้ ถ้าบอกล้างก็เป็นโมฆะมาแต่เริ่มแรก ถ้าให้สัตยาบันก็มีผลสมบูรณ์มาแต่เริ่มแรก, กฎหมายเขียนเป็น โมฆียะกรรม.

ร้องโยนยาว

ก. ออกเสียงร้องบอกลาก ๆ ช้า ๆ และยาวอย่างพวกฝีพายเรือพระที่นั่งบอกจังหวะ.

จำหัน

ว. ฉัน, มีแสงกล้า; เฉกเช่น, ดังเช่น; โบราณเขียนเป็น จำหนน ก็มี เช่น จำหายแสงส่องตรวัน จำหนนแสงส่องฟ้า. (ม. คำหลวง มหาราช). (แผลงมาจาก ฉัน).

กำหนดการ

น. ระเบียบการที่บอกถึงขั้นตอนของงานที่จะต้องทำตามลำดับ.

ข้อมือขาว

(โบ) น. ข้อมือที่ไม่ได้สักบอกสังกัดทหาร.

คง

ก. ยังมียังเป็นอยู่อย่างเดิม เช่น คงความเป็นไท; เป็นคำบอกลักษณะคาดคะเน เช่น คงจะเป็นเช่นนั้น คงมาแล้ว.

จุ่ง

ก. จง, คำช่วยกริยาบอกความบังคับหรือความหวัง.

ตะบุ้ย,ตะบุ้ย ๆ

(ปาก) ว. อาการที่บอกส่ง ๆ ไปหรือทำให้พ้น ๆ ไป.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ