คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "หน.บอก."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 365 รายการ

หน

น. ทาง, ทิศ, เช่น หนเหนือ หนใต้; ครั้ง, คราว, เช่น กี่หน; ที่, สถานที่, เช่น ถึงยามค่ำน้ำค้างลงพร่างพร้อย น้องจะลอยลมบนไปหนใด. (นิราศอิเหนา), มักใช้เข้าคู่กับคำ แห่ง เป็น แห่งหน เช่น ไม่รู้ว่าเวลานี้เขาอยู่แห่งหนตำบลใด.

บางชีโพ้น

บางชีหน

สัตว์และเบ็ดเตล็ด

สี่ครั้ง

สี่หน

คำสุภาพ

วันพระไม่มีหนเดียว

(สำ) น. วันหน้ายังมีโอกาสอีก (มักใช้พูดเป็นเชิงอาฆาต).

รู้หนเหนือหนใต้

ก. รู้ทิศทาง, รู้จักหนทาง, (มักใช้ในความปฏิเสธ) เช่น เดี๋ยวนี้บ้านเมืองเปลี่ยนแปลงไปมากแล้วไม่รู้หนเหนือหนใต้, โดยปริยายหมายความว่า ไม่รู้เรื่อง เช่น ทำงานใหม่ ๆ ไม่รู้หนเหนือหนใต้, รู้เหนือรู้ใต้ ก็ว่า.

บอก

น. ปล้องไม้ไผ่มีข้อขังข้างก้นสำหรับใส่นํ้าเป็นต้น, มักใช้ว่า กระบอก.

บอก

ก. พูดให้รู้, เล่าให้ฟัง, เช่น บอกกันต่อ ๆ มา บอกอาการให้หมอฟัง; บ่งให้รู้ เช่น สัญญาณบอกเหตุร้าย อีกาบอกข่าว; แนะนำ เช่น บอกให้ทำอย่างนั้นอย่างนี้, สอน เช่น อย่าบอกหนังสือสังฆราช; รายงาน เช่น ใบบอก.

ทุกหัวระแหง

ว. ทุกแห่งหน.

ครา

[คฺรา] น. ครั้ง, คราว, หน.

เทือ,เทื่อ,เทื้อ,เทื้อ

ว. ครั้ง, หน, เตื้อ ก็ใช้.

บอกหัว

(ถิ่น-ปักษ์ใต้) น. กะโหลกหัว.

ร้องบอก

ก. เปล่งเสียงบอกให้รู้.

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ