ค้นเจอ 220 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ลัดฟ้า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ทึม,ทึม,ทึม ๆ

ว. ครึ้ม, มัวซัว, เช่น ท้องฟ้าทึม สีทึม ๆ.

นภดล

[นบพะดน] น. พื้นฟ้า. (ส. นภสฺตล).

ฟาก

น. ฝั่ง, ข้าง, เช่น อยู่ฟากนี้ เรือข้ามฟาก ฟากฟ้า.

ลมแดง

น. ลมพายุที่พัดแรงจัด ท้องฟ้ามีสีแดง.

เวหาส

[-หาด] น. ฟ้า, อากาศ. (ป.; ส. วิหายส).

กระคาย

(กลอน) ว. ระคาย เช่นบุกแฝกกระคายคา ละเลาะลัดลดาดอน. (ม. ฉันท์ มหาราช).

กระยาหงัน

น. วิมาน, สวรรค์ชั้นฟ้า, เช่น อวยชัยให้พรแล้วเทวัญ กลับคืนกระยาหงันชั้นฟ้า. (อิเหนา). (ม. กะยางัน ว่า สวรรค์, ที่อยู่ของเทวดา).

กระซ่าง

(โบ) ว. กระจ่าง เช่น กระซ่างฟ้าเห็นกัน. (ม. คำหลวง สักบรรพ), กระช่าง ก็ว่า.

คคนางค์

[คะคะนาง] น. ฟ้า. (ป., ส. คคน + องฺค).

คคนานต์

[คะคะนาน] น. ฟ้า. (ป., ส. คคน + อนฺต).

ตะวันขึ้น

ก. ดวงอาทิตย์โผล่พ้นขอบฟ้า, ตรงข้ามกับ ตะวันตก.

ไถ

น. ชื่อหมู่ดาวฤกษ์ ซึ่งปรากฏเด่นชัดบนท้องฟ้า.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ