ผลการค้นหา

ค้นเจอ 477 รายการ

อาน,อาน-,อาน-

[อานะ-] น. ลมหายใจเข้า, นิยมใช้เข้าคู่กับ อปานะ คือ ลมหายใจออก เป็น อานาปานะ = ลมหายใจเข้าและลมหายใจออก ในคำว่า อานาปานัสสติ = สติที่กำหนดลมหายใจเข้าและลมหายใจออก. (ป., ส.).

พจนานุกรมไทย

แล่นขวางลม

ก. แล่นเรือใบโดยตั้งใบเรือให้ทำมุมประมาณ ๙๐° กับทิศทางลมเพื่อให้ถึงจุดหมายซึ่งอยู่ขวางทิศทางลม.

พจนานุกรมไทย

แล่นทวนลม

ก. แล่นเรือใบเฉียงไปเฉียงมาแบบสลับฟันปลาเพื่อให้ถึงจุดหมายซึ่งอยู่ทางด้านต้นลม, แล่นก้าว ก็ว่า.

พจนานุกรมไทย

หอยนางลม

หอยอีรม

คำสุภาพ

กินลม

ก. ต้านลม, รับลม, เช่น ว่าวกินลม ใบเรือกินลม.

พจนานุกรมไทย

สงัดคลื่นสงัดลม

ก. ไม่มีคลื่นไม่มีลม เช่น ทะเลสงัดคลื่นสงัดลม.

พจนานุกรมไทย

เฮอริเคน

น. ชื่อพายุที่มีความเร็วลมเช่นเดียวกับพายุไต้ฝุ่น แต่เกิดในมหาสมุทรแอตแลนติก ทะเลแคริบเบียน อ่าวเม็กซิโก และภาคตะวันออกของมหาสมุทรแปซิฟิกเหนือ, ลมสลาตัน ก็เรียก. (อ. hurricane).

พจนานุกรมไทย