ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. รีบเร่งไปไม่หยุดหย่อน เช่น ควบม้าตะบึงไป.
[ตุระคะ] (แบบ) น. ม้า. (ป., ส.).
น. ม้า, ลา, อูฐ. (ป., ส. มย).
น. สายโยงใต้คางม้าไม่ให้เงย.
(ถิ่น-ปักษ์ใต้) น. ผมแผงคอม้า.
ว. ไปนั่งคุยอยู่นาน ไม่ยอมกลับง่าย ๆ.
น. หน้าขาตอนเข่าถึงโคนขาในเวลานั่ง.
ก. นั่งพับขาทั้ง ๒ ข้าง ให้ปลายเท้าไปทางเดียวกัน.
ว. นั่งหรือนอนปล่อยตัวตามสบายมีท่าสง่าผ่าเผย.
น. เครื่องสานสำหรับสวมปากวัวปากควายเพื่อกันไม่ให้กินต้นกล้าและสวมปากม้าเพื่อกันม้ากัด.
น. เหล็กรูปโค้งสำหรับรองกีบม้า.
ว. ประจำตัว ไปไหนไปด้วยกัน เช่น ม้าคู่ชีพ ดาบคู่ชีพ.