ผลการค้นหา

ภูดิน* *ภูดิน *ภูดิน*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 459 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ภูดิน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปุ๋ย

น. สิ่งที่ใส่ลงไปในดินหรือให้ธาตุอาหารพืชหนึ่งหรือหลายธาตุ.
 พจนานุกรมไทย

ยัดพลุ

ก. ใส่ดินพลุลงในกระบอกพลุแล้วตอกให้แน่น.
 พจนานุกรมไทย

เลฑฑุ

[เลดดุ] น. ก้อน, ก้อนดิน. (ป.; ส. เลษฺฏุ).
 พจนานุกรมไทย

เลณฑุ

[เลนดุ] น. ก้อน, ก้อนดิน. (มาจาก ป. เลฑฺฑุ).
 พจนานุกรมไทย

เลษฏุ

[เลดสะตุ] (แบบ) น. เลฑฑุ, ก้อนดิน. (ส.; ป. เลฑฺฑุ).
 พจนานุกรมไทย

สิ่งปลูกสร้าง

น. อาคารบ้านเรือนที่ทำโดยวิธีฝังเสาลงในดิน.
 พจนานุกรมไทย

หัวขี้แต้

น. ดินที่แห้งแข็งเป็นตะปุ่มตะปํ่าอยู่ตามทุ่งนามักอูดขึ้นมาจากรอยกีบเท้าวัวเท้าควาย.
 พจนานุกรมไทย

หัวระแหง

น. พื้นดินที่แตกระแหง; โดยปริยายหมายความว่า แห่งหน ในความว่า ทั่วทุกหัวระแหง.
 พจนานุกรมไทย

อั้งโล่

น. เตาไฟดินเผาชนิดหนึ่งของจีน ยกไปได้. (จ.).
 พจนานุกรมไทย

อูด

ก. นูนขึ้น เช่น นํ้าอูด, นูนเบ่งขึ้นมาในลักษณะอย่างดินอูด.
 พจนานุกรมไทย

ดาน

ว. แข็ง, แน่น, เรียกดินที่จับตัวแข็งเป็นชั้น โดยมากเป็นประเภทดินเหนียวเนื้อแน่นที่นํ้าไหลผ่านไม่ได้ เกาะตัวแข็งอยู่ใต้ผิวดิน ว่า ดินดาน, เรียกหินแข็งหรือหินผุที่รองรับดิน ทราย กรวด ซึ่งมีแร่เช่นดีบุก ทองคำ รวมอยู่ด้วย ว่า หินดาน, เรียกสิ่งที่มีลักษณะแข็งเป็นดานอยู่ในท้อง เช่น ดานเลือด ดานลม.
 พจนานุกรมไทย

กระเบื้องเกล็ดเต่า

น. กระเบื้องดินเผาปลายตัดเป็นมุมแหลม ผิวด้าน มีสีแดงตามเนื้อดิน ใช้มุงหลังคาโบสถ์วิหารเป็นต้น.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด