ผลการค้นหา

ผูก, มัด* *ผูก, มัด *ผูก, มัด*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 327 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ผูก, มัด"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

องคมรรษ

[องคะมัด] น. โรคขัดในข้อ. (ส. องฺคมรฺษ).
 พจนานุกรมไทย

อวนลอย

น. อวนชนิดที่ไม่มีเครื่องถ่วง ใช้ผูกมุมขอบบนของอวนกับเรือ อีกมุมหนึ่งผูกกับทุ่น ปล่อยให้อวนลอยไป, กัดวาง ก็เรียก.
 พจนานุกรมไทย

หมี่

น. ชื่อผ้าชนิดหนึ่ง ทอโดยเอาเชือกมัดด้ายหรือไหมเป็นเปลาะ ๆ ตามลาย แล้วย้อมสี เมื่อทอแล้วจะได้ลวดลายต่าง ๆ ตามที่มัดไว้, ผ้ามัดหมี่ ก็เรียก.
 พจนานุกรมไทย

คุมแค้น

ก. ผูกใจเจ็บและคิดอยากแก้แค้น, เก็บเอาความแค้นเข้าไว้.
 พจนานุกรมไทย

คู่รัก

น. หญิงชายที่ผูกสมัครรักใคร่กัน, คนรัก.
 พจนานุกรมไทย

อาฆาต

[-คาด] ก. ผูกใจเจ็บและอยากแก้แค้น, พยาบาท. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

กลาป

[กะหฺลาบ] (แบบ) น. หมวด, ฟ่อน, กำ, มัด; ฝูงใหญ่. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

ตนุมัธยมา,ตนุมัธยา

[-มัดทะยะ-] น. ชื่อฉันท์ชนิดหนึ่ง. (ส.; ป. ตนุมชฺฌา).
 พจนานุกรมไทย

มัตสรรย์

[มัดสัน] น. ความตระหนี่; ความริษยา. (ส. มาตฺสรฺย; ป. มจฺฉริย).
 พจนานุกรมไทย

มัทนะ

[มัดทะนะ] น. การยํ่ายี, การบด, การทำลาย. (ป. มทฺทน; ส. มรฺทน).
 พจนานุกรมไทย

ไม้กวาด

น. สิ่งที่ใช้กวาด ทำด้วยทางมะพร้าวเป็นต้น มัดเป็นกำ ๆ.
 พจนานุกรมไทย

ลูกคลัก

น. ท่อนไม้สั้น ๆ เอาเชือกผูกกลางสำหรับขัดแร้วเป็นต้น หรือใส่ในโอ่งในไหแล้วเอาเชือกผูกกับไม้คานหามไป.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด