ค้นเจอ 326 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ปุณญชา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปุรณะ

[ปุระนะ] ก. บูรณะ. (ส. ปูรณ).

อุปัชฌาย,อุปัชฌาย-,อุปัชฌาย์,อุปัชฌายะ

[อุปัดชายะ-, อุบปัดชายะ-, อุปัดชา, อุบปัดชา] น. พระเถระผู้เป็นประธานการบวชกุลบุตรในพระพุทธศาสนา. (ป.; ส. อุปาธฺยาย).

ปาณนาศ

น. ความตาย. (ส. ปฺราณนาศ).

ปาณวินาศ

น. ความตาย. (ส. ปฺราณวินาศ).

พาณวาร

น. เกราะ. (ส. วาณวาร).

ลูกขุน

(โบ) น. ลูกขุน ณ ศาลหลวง.

วิสัญญีแพทย์

น. แพทย์ผู้เชี่ยวชาญการให้ยาชาและยาสลบ.

ปราณ

[ปฺราน] น. ลมหายใจ; สัตว์มีชีวิต, ชีวิต, ใจ. (ส. ปฺราณ; ป. ปาณ).

วณบัตร,วณพันธน์

น. ผ้าพันแผล. (ป. วณปฏฺฏก, วณพนฺธน; ส. วฺรณปฏฺฏก).

สุชา,สุชาดา

น. ผู้มีกำเนิดดี, ลูกผู้มีสกุลดี. (ป. สุ + ชา, สุ + ชาต).

ปุนภพ

[ปุนะพบ] น. ภพใหม่, การเกิดใหม่. (ป. ปุนพฺภว); สมัยเกิดใหม่ ได้แก่ตอนเริ่มต้นยุคปัจจุบันหลังยุคกลาง.

ดำนาณ

(แบบ) น. เครื่องห้าม, เครื่องป้องกัน, เครื่องต้านทาน, ที่พึ่ง, ที่อาศัย. (ป. ตาณ; ส. ตฺราณ).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ