ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. หญิงที่หาเลี้ยงชีพด้วยการค้าประเวณี, โสเภณี หญิงโสเภณี นครโสเภณี หญิงนครโสเภณี หรือหญิงหากิน ก็ว่า.
น. ต้นอ่อนซึ่งอยู่ในเม็ดบัว มีรสขม.
[นินละ-] น. บัวเขียว. (ส.).
[บงกด] น. บัว. (ป., ส. ปงฺกช).
[โบกขะระ-] น. ใบบัว. (ป. โปกฺขร).
น. เหง้า, เหง้าบัว. (ป.; ส. พิส).
น. เกิดแต่นํ้า คือ บัว ปลา. (ป., ส.).
[-โรด] น. บัว. (ป., ส. สโรช).
ว. มีสีดี, มีสีงาม, งามฉูดฉาด, งามเรืองรอง, ใช้เพี้ยนไปเป็น สุหร่ง ก็มี. (ป., ส.).
น. รูปร่างงามเปล่งปลั่ง, รูปร่างงามสง่าผ่าเผย.
น. หนุ่มสาวผู้งาม. ว. งามและกำลังรุ่น.
(กลอน) ว. งามอย่างสง่า เช่น บพิตรพ่องามสิงคลิ้ง. (ลอ).