ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. เรียกผ้าห่มนอนว่า ผ้าผวย.
[พะเนก] น. หมอนสำหรับช้างหนุนนอน.
(ปาก) ก. พักฟื้น เช่น ไปนอนเลียแผลเสียหลายวัน.
ว. สัปหงก, อาการที่หน้าหงุบลงเพราะง่วงนอน.
(ปาก) ว. เป็นสุข เช่น นอนหลับอย่างสุโข.
น. การนอน, ที่นอน. (ป. เสยฺยา; ส. ศยฺยา).
ว. อาการที่ดิ้นอย่างทุรนทุราย เช่น ปลาดิ้นดัก ๆ. (โบ; กลอน) ว. ลำบาก, อึดอัด, เร่าร้อนใจ, เช่น มาเดียวพี่ดักดัก ใจจอด แม่แม่. (นิ. นรินทร์), อะดัก ก็ว่า.
[นิดทฺรา] น. การหลับ, การนอนหลับ. ก. หลับ, นอน, เช่น ให้หาวนิทราเป็นพ้นไป. (อิเหนา). (ส.; ป. นิทฺทา).
(สำ) ว. อยู่ในวัยกินวัยนอน เช่น เด็กกำลังกินกำลังนอน.
[บัน-] (ราชา) ก. นอน, ประทม หรือ ผทม ก็ว่า. (ข. ผทม).
น. ด้านปลายเท้าของผู้นอน, ตรงข้ามกับ หัวนอน.
น. ท่อนผ้าสำหรับปูให้เด็กนอนในเบาะ.