ค้นเจอ 1,232 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ต้นเหมย,ดอกเหมย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พนัสบดี

[พะนัดสะบอดี] น. เจ้าป่า. (ส. วนสฺปติ หมายถึง ต้นโพ ต้นไทร และต้นมะเดื่อ; ป. วนปฺปติ).

กาน

ก. ตัดเพื่อให้แตกใหม่ เช่น กานต้นมะขาม, ตัดเพื่อให้ลำต้นเปลา เช่น กานต้นสน; ควั่นเปลือกและกระพี้ต้นไม้เพื่อให้ยืนต้นตาย เช่น กานต้นสัก, ควั่นเปลือกและกระพี้ต้นไม้เพื่อให้มีลูก เช่น กานต้นมะพร้าว.

กระจี้

(ถิ่น-โคราช) น. เมล็ดของต้นแสลงใจ.

กาเรการ่อน

น. ต้นกะเรกะร่อน. (พจน. ๒๔๙๓).

ฉัตรบรรณ

[ฉัดตฺระบัน] น. ต้นสัตบรรณ.

ช้อนนาง

น. ต้นรางจืด. (พจน. ๒๔๙๓).

ท้องเรื่อง

น. เนื้อเรื่องที่ดำเนินไปตั้งแต่ต้นจนจบ.

ทอดรวง

ก. ออกรวง (ใช้แก่ต้นข้าว).

น้ำตะไคร้

น. นํ้าหอมชนิดหนึ่งมีลักษณะใสสีเหลืองอ่อนหรือสีนํ้าตาลแกมแดง สกัดจากต้นและใบตะไคร้.

ปักดำ

ก. ถอนต้นกล้ามาปลูกในนา.

แป้งเท้ายายม่อม

น. แป้งที่ทำจากหัวของต้นเท้ายายม่อม.

ผกเรือก

น. ต้นไทร. (พจน. ๒๔๙๓).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ