ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ยาติเพด] (แบบ) น. การแตกระหว่างญาติ. (ป.).
น. ดินปืนอย่างแรงใช้สำหรับระเบิดให้แตกทำลายไป.
(สำ) น. คนที่ชอบพูดส่อเสียดยุยงให้เขาแตกกัน.
[ปฺระวาน] น. หน่อหรือแขนงต้นไม้ที่แตกออก. (ส.).
ว. มีความเห็นไม่ลงรอยกัน, ขัดแย้งกัน, แตกพวกหรือไม่ถูกกัน.
[แพฺรก] น. ทางแยกของลำนํ้า. ก. แตก, แยก.
(สำ) ว. หลายคนก็มีความเห็นแตกต่างกันเป็นหลายอย่างจนตกลงกันไม่ได้.
ก. พูดแตกต่าง, พูดแย้ง. (ส. วิ + ภาษฺ).
น. ของเหลวที่มีสารอินทรีย์บางชนิดสำหรับย่อยอาหาร เกิดในปาก กระเพาะ ลำไส้ ตับ และตับอ่อน.
น. ชื่อโรคชนิดหนึ่ง มีตับและม้ามโต มีไข้คลุมเครือเรื้อรัง คือ ไข้จับสั่นเรื้อรัง, จุกผาม ก็เรียก.
ว. แตกหมู่เพ่นพ่านไป, เตลิดไป, เช่น เฒ่าก็เที่ยวสัญจรกระเจอะกระเจิง. (ม. ร่ายยาว ชูชก), กองทัพข้าศึกถูกตีแตกกระเจิดกระเจิงไป.
[แกฺลบ] น. เปลือกข้าวที่สีหรือตำแตกออกจากเมล็ดข้าว.