ค้นเจอ 39,009 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "คำสอนไทย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สธุสะ,สาธุสะ

คำเปล่งขึ้นก่อนกล่าวคำอื่น เพื่อขอความสวัสดิมงคลอย่างเดียวกับคำ ศุภมัสดุ.

ส่งสัมผัส

ก. เรียกคำสุดท้ายของวรรคหน้าแห่งคำประพันธ์ที่คล้องจองกับคำใดคำหนึ่งในวรรคถัดไปว่า คำส่งสัมผัส.

เจริญพร

เป็นคำเริ่มที่ภิกษุสามเณรพูดกับสุภาพชน และเป็นคำรับ.

ฉันนั้น

ส. อย่างนั้น, เช่นนั้น, (เป็นคำรับใช้เข้าคู่กับคำ ฉันใด).

ถวายพระพร

คำเริ่มที่พระสงฆ์พูดกับเจ้านายและเป็นคำรับ.

งะ

(โบ) คำกร่อนของคำหน้าซึ่งซ้ำกับคำหลังในคำที่มี ง เป็นพยัญชนะต้น มีคำแปลอย่างเดียวกับคำเดิมนั้น เช่น งะงก งะงัน งะโง้ง.

บดีศร

[บอดีสอน] (กลอน) น. นายผู้เป็นใหญ่.

เพไนย

น. เวไนย, ผู้พึงดัดได้สอนได้. (ป. เวเนยฺย).

มธุสร

[-สอน] น. เสียงหวาน. (ป.; ส. มธุสฺวร).

ศิษฎิ

[สิดสะดิ] น. การสอน. (ส. ศิษฺฏิ ว่า การปกครอง, การลงโทษ).

สุวินัย

ว. สอนง่าย, ว่าง่าย, ดัดง่าย. (ป., ส.).

อนุสาสนี

[อะนุสาสะนี] น. คำสั่งสอน. (ป.; ส. อนุศาสนี).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ