ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
คำเปล่งขึ้นก่อนกล่าวคำอื่น เพื่อขอความสวัสดิมงคลอย่างเดียวกับคำ ศุภมัสดุ.
ก. เรียกคำสุดท้ายของวรรคหน้าแห่งคำประพันธ์ที่คล้องจองกับคำใดคำหนึ่งในวรรคถัดไปว่า คำส่งสัมผัส.
เป็นคำเริ่มที่ภิกษุสามเณรพูดกับสุภาพชน และเป็นคำรับ.
ส. อย่างนั้น, เช่นนั้น, (เป็นคำรับใช้เข้าคู่กับคำ ฉันใด).
คำเริ่มที่พระสงฆ์พูดกับเจ้านายและเป็นคำรับ.
(โบ) คำกร่อนของคำหน้าซึ่งซ้ำกับคำหลังในคำที่มี ง เป็นพยัญชนะต้น มีคำแปลอย่างเดียวกับคำเดิมนั้น เช่น งะงก งะงัน งะโง้ง.
[บอดีสอน] (กลอน) น. นายผู้เป็นใหญ่.
น. เวไนย, ผู้พึงดัดได้สอนได้. (ป. เวเนยฺย).
[-สอน] น. เสียงหวาน. (ป.; ส. มธุสฺวร).
[สิดสะดิ] น. การสอน. (ส. ศิษฺฏิ ว่า การปกครอง, การลงโทษ).
ว. สอนง่าย, ว่าง่าย, ดัดง่าย. (ป., ส.).
[อะนุสาสะนี] น. คำสั่งสอน. (ป.; ส. อนุศาสนี).