ค้นเจอ 474 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ควายป่า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปุลินท์

น. ชาวป่าชาวเขา. (ส.).

พนอง

[พะ-] น. ป่า. (ข. พฺนง).

พนาศรัย

น. ผู้อยู่ป่า. (ส. วนาศฺรย).

ไม้ล้มขอนนอนไพร

น. ไม้ในป่าที่ล้มตายเอง.

เยิง

ว. ป่าเถื่อน. น. ป่า เช่น มาแต่เยิง.

ระนัม

น. ป่ารกฉำแฉะ, ระนาม ก็ว่า.

เรี้ยวรก

ว. รกมาก เช่น ป่าเรี้ยวรก, รกเรี้ยว ก็ว่า.

วนานต์

น. ชายป่า. (ป., ส.).

วนาลี

น. ทางป่า; แนวไม้. (ส.).

หักร้างถางพง

ก. ฟันป่าพงลงให้เตียน.

เกี่ยวแฝกมุงป่า

(สำ) ก. ทำอะไรเกินกำลังความสามารถของตัว.

บุกป่าฝ่าดง

(สำ) ก. พยายามต่อสู้อุปสรรคต่าง ๆ.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ