ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[จัดตุลังคะบาด] (โบ) น. เจ้ากรมพระตำรวจหลวงประจำ ๔ เท้าช้างทรงของพระมหากษัตริย์หรือพระมหาอุปราชในเวลาสงคราม เช่น จัตุลังคบาทบริรักษ พิทักษ์เท้ากุญชร. (ตะเลงพ่าย), จตุลังคบาท ก็ว่า.
(แบบ) น. เครื่องห้าม, เครื่องป้องกัน, เครื่องต้านทาน, ที่พึ่ง, ที่อาศัย. (ป. ตาณ; ส. ตฺราณ).
น. ช้าง ๓๓ เศียรเป็นพาหนะของพระอินทร์. (ป. เอราวณ; ส. ไอราวณ).
[-ตุรงคะ-] ว. มีองค์ ๔, มีส่วน ๔. (ป. จาตุร + องฺค).
น. เครื่องดีดสีตีเป่า. (ป. ตุริย + องฺค).
น. ช่างจักสาน. (ป.; ส. ไวณ).
[สะมี-] น. ลม. (ป., ส. สมีรณ).
น. การไหลไป. (ป.; ส. สฺรวณ).
น. เอราวัณ, ช้าง ๓๓ เศียรเป็นพาหนะของพระอินทร์. (ส. ไอราวณ; ป. เอราวณ).
[มงคนละวาด] น. คำให้พร, คำแสดงความยินดี.
(ปาก) ก. หกล้มหน้าควํ่า.
ว. แก่, เก่า, ครํ่าคร่า. (ป.).