ค้นเจอ 515 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ขาดขา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

โต๊ะเท้าช้าง

น. ภาชนะโลหะชนิดหนึ่งคล้ายโตก มีขาใหญ่หนาเทอะทะ ๓ ขา.

เพลา

[เพฺลา] น. ตัก, ช่วงขาตั้งแต่เข่าถึงโคนขา, ราชาศัพท์ว่า พระเพลา. (ข. เภฺลา).

แควก

[แคฺวก] ว. เสียงดังอย่างเสียงผ้าขาด.

ประดน

ก. เพิ่มให้, เติมให้, แถมให้, ให้ทดแทนที่ขาดอยู่.

อจินตา

[-จิน-] น. การขาดความคิด. (ส.).

วิ่น

ว. ลักษณะอาการที่หลุด ขาด หรือลุ่ยออกกะรุ่งกะริ่ง เช่น จมูกแหว่งหูวิ่นเวทนา อนิจจานิจจาเป็นน่ากลัว. (สังข์ทอง), มักใช้เข้าคู่กับคำ ขาด เป็น ขาดวิ่น เช่น เสื้อผ้าขาดวิ่น.

สุงก,สุงก-,สุงกะ

[สุงกะ-] น. ส่วย. ว. เนื่องด้วยการเก็บอากรจากสินค้าขาเข้าและขาออก. (ป.; ส. ศุลฺก).

สุงกากร

น. ศุลกากร, ค่าอากรที่เรียกเก็บจากสินค้าขาเข้าและขาออก. (ป.; ส. ศุลฺก + อากร).

กระต่ายสามขา

(สำ) ว. ยืนกรานไม่ยอมรับ, กระต่ายขาเดียว ก็ว่า.

อูรุ

น. โคนขา, ขาอ่อน. (ป., ส.).

กระเชอก้นรั่ว

(สำ) ว. สุรุ่ยสุร่าย, ไม่รู้จักเก็บหอมรอมริบ, ขาดการประหยัด.

ตึงเปรี๊ยะ

ว. ตึงมากจนเกือบจะปริหรือขาด.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ