ค้นเจอ 511 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ขยันเดิน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อยน,อยน-

[อะยะนะ-] น. ทาง, ถนน, ที่ไป, ที่เดิน; การไป, การถึง. (ป., ส.).

ตบเท้า

ก. อาการเดินกระแทกตีนกับพื้นแรง ๆ ของทหารหรือตำรวจเป็นต้น เรียกว่า เดินตบเท้า.

สะบัดย่าง

ว. อาการที่ม้าเดินเหยาะย่างอย่างสง่างามพร้อมกับสะบัดหางด้วย ในความว่า ม้าเดินสะบัดย่าง.

ขยี่ขยัน

[ขะหฺยี่ขะหฺยัน] ก. ขยันขันแข็ง เช่น เห็นก็จะขยี่ขยันเขยื้อน. (ม. ร่ายยาว ชูชก).

หมั่น

ก. ขยัน, ทำหรือประพฤติบ่อย ๆ อย่างเป็นปรกติสมํ่าเสมอ, เช่น หมั่นทำการบ้าน หมั่นมาหา.

โขยกเขยก

อาการเดินไม่ปรกติ คือ ยกขาข้างหนึ่งไม่ได้ระดับกับอีกข้างหนึ่งอย่างคนขาพิการเดิน, อาการที่เดินไปด้วยความลำบากหรือเคลื่อนไปบนพื้นที่ที่ขรุขระ ลุ่ม ๆ ดอน ๆ

เจ็บขา เลยเดินโขยกเขยก

[[กะโผลกกะเผลก]] ก็ว่า

ลักตา

ว. อาการที่จงใจลักเดินตัวหมากรุกให้ผิดตาเพื่อเอาเปรียบคู่ต่อสู้ ในคำว่า เดินลักตา.

โขยก

[ขะโหฺยก] ก. เดินหรือวิ่งด้วยอาการคล้ายกระโดด.

ตาทัพ

น. ทางที่กองทัพเดิน ซึ่งเปรียบด้วยตาหรือแต้มหมากรุก.

บริกรม

[บอริกฺรม] (แบบ) ก. เดินไป, ผ่านไป, พ้นไป, จากไป. (ส. ปริกฺรม).

เมื่อยล้า

ก. อาการที่เมื่อยมากทำให้เดินเคลื่อนไหวได้ช้าลง.

ร่ายรำ

ก. เดินหรือจับระบำไปตามจังหวะดนตรีของละครรำ.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ