ผลการค้นหา

ก้อนดิน* *ก้อนดิน *ก้อนดิน*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 550 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ก้อนดิน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ภุม,ภุม-,ภุม-

[พุมมะ-] น. พื้นดิน, ภาคพื้น. (ป. ภุมฺม).
 พจนานุกรมไทย

ไม้หกเหียน

น. ไม้ดัดแบบหนึ่งที่มีหุ่นหักลงดิน แล้ววกกลับขึ้นมา.
 พจนานุกรมไทย

ลงจอบ

ก. ใช้จอบขุดดิน, ลงจอบลงเสียม ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

ล่องถุน

น. ระยะตั้งแต่พื้นเรือนจนถึงพื้นดิน.
 พจนานุกรมไทย

ถนัน

[ถะหฺนัน] น. ดินชนิดหนึ่งเชื่อว่าเป็นยารักษาโรค และเป็นยาอายุวัฒนะ เช่น ต่อได้กินดินถนันเมื่อวันไร. (อภัย).
 พจนานุกรมไทย

กรวด

[กฺรวด] น. ก้อนหินเล็ก ๆ เขื่องกว่าเม็ดทราย. (ข. คฺรัวสฺ).
 พจนานุกรมไทย

ขัณฑ,ขัณฑ-

[ขันทะ-] น. ภาค, ตอน, ท่อน, ส่วน, ก้อน, ชิ้น. (ป., ส. ขณฺฑ).
 พจนานุกรมไทย

จุกยา

ก. เอายาจืดหรือยาฉุนทำเป็นก้อนกลม ๆ จุกไว้ที่มุมปาก.
 พจนานุกรมไทย

น้ำแข็งไส

น. น้ำแข็งที่ได้จากการไสก้อนน้ำแข็งไปบนเครื่องไส มีลักษณะเป็นเกล็ดฝอย.
 พจนานุกรมไทย

แป้งแข็ง

น. แป้งผัดหน้าที่อัดเป็นก้อนแน่นหรือเป็นแผ่น มักบรรจุในตลับ.
 พจนานุกรมไทย

ศรรกรา

[สักกะรา] น. ก้อนกรวด; นํ้าตาลกรวด. (ส. ศรฺกรา; ป. สกฺกร).
 พจนานุกรมไทย

สยาย

[สะหฺยาย] ก. คลี่หรือคลายสิ่งที่มุ่นหรือเป็นกลุ่มก้อนอยู่ให้แผ่กระจายออก เช่น สยายผม. ว. ที่คลี่หรือคลายสิ่งที่มุ่นหรือเป็นกลุ่มก้อนอยู่ให้แผ่กระจายออก เช่น ผมสยาย.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด