ค้นเจอ 1,005 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "กำลังลม, แรงลม"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ตัดไฟแต่ต้นลม

(สำ) ก. ตัดต้นเหตุเพื่อไม่ให้เหตุการณ์ลุกลามต่อไป.

ลมแดง

น. ลมพายุที่พัดแรงจัด ท้องฟ้ามีสีแดง.

วูดวาด

ว. โดยเร็วและแรง (ใช้แก่อาการของลมพัดเป็นต้น).

ลมจับ

ก. มีอาการวิงเวียนหน้ามืดบางคราวถึงกับหมดสติ, เป็นลม หรือ เป็นลมเป็นแล้ง ก็ว่า.

ศัทธนะ

[สัดทะนะ] ก. พัด (ใช้แก่ลม), มีลมพัดมา. (บ.).

อานาปานัสสติ

[-นัดสะติ] น. สติที่กำหนดลมหายใจเข้าและลมหายใจออก.

เซิง

น. (ถิ่น-ปักษ์ใต้) ลมที่พัดจากตะวันตกมาตะวันออก เรียกว่า ลมเซิง.

พยุ

[พะยุ] น. ลมแรง. (ข. พฺยุะ; ป., ส. วายุ).

ขยล

[ขะหฺยน] น. ลม. (ข. ขฺยล่).

ปฏิวาต

[-วาด] ว. ทวนลม. (ป.).

ผอด

ก. หายใจ, ดูดลม (จากปอด).

เพชรหึง

[เพ็ดชะ-] น. ลมพายุใหญ่.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ