ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. มีเลือดและหนองคั่งอยู่, สีที่มีลักษณะคล้ายมีเลือดและหนองปนกันออกสีม่วง ๆ เรียกว่า สีชํ้าเลือดชํ้าหนอง.
น. กองไฟที่ใช้ในพิธีบูชาไฟ.
[บุนยะ-, บุน-] น. กองบุญ.
ก. อาการที่เลือดระดูเสียที่หมักหมมอยู่ข้างในไหลออกมา.
น. เรียกเลือดที่ออกซึม ๆ ที่ผิวหนังตรงที่ถูกของมีคม.
น. โลหิต, เลือด. ว. สีแดง. (ป., ส.).
น. เลือด. ว. สีแดง, โรหิต ก็ว่า. (ป., ส.).
น. เม็ดผื่นที่ขึ้นตามตัวเนื่องจากความผิดปรกติของเลือดประจำเดือน.
ก. บาดเจ็บล้มตาย เช่น ในการสู้รบกัน ย่อมเสียเลือดเสียเนื้อเป็นธรรมดา.
น. เลือดที่ออกทางจมูก เรียกว่า เลือดกำเดา. (ข. เกฺดา ว่า ร้อน); แพทย์แผนโบราณเรียกไข้ชนิดหนึ่งที่เกิดจากหวัดว่า ไข้กำเดา.
น. หย่อม คือ หมู่เล็ก ๆ, กองเล็ก ๆ.
[นิบพิทา] น. ความเบื่อหน่ายในกองทุกข์. (ป.).