ค้นเจอ 572 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "กระดูกโคนขา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ต้นพระชิวหา , มูลพระชิวหา

ต้นลิ้น ลิ้นไก่ โคนลิ้น

ร่างกาย

ถอนรากถอนโคน

(สำ) ก. ทำลายให้ถึงต้นตอ, ทำลายให้สิ้นเสี้ยนหนาม, ถอนต้นก่นราก ก็ว่า.

ขะน่อง,ขาน่อง

(ถิ่น-อีสาน) น. อวัยวะส่วนหลังของลำแข้ง ตั้งแต่ขาพับลงไปถึงส้นเท้า เช่น ตัว ๑ ขบขะน่อง. (ม. สำนวนอีสาน ชูชก), กระน่อง หรือกระหน่อง ก็เรียก.

สะดุดขาตัวเอง

(สำ) ก. ทำผิดหลักเกณฑ์ที่ตนกำหนดไว้เอง.

โหนกแก้ม

น. ส่วนของแก้มตรงที่มีกระดูกนูนออกมา.

อัฐิมิญชะ

น. เยื่อในกระดูก. (ป. อฏฺมญฺช).

คดในข้องอในกระดูก

(สำ) ว. มีสันดานคดโกง.

เตียง

น. ที่สำหรับนอนหรือตั้งสิ่งของ มีขา ๔ ขา รูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า.

ข้อพับ

น. ส่วนของแขนหรือขาที่พับได้.

ขากบ

น. ขาของว่าวจุฬา.

ขาพับ

น. ส่วนของขาที่พับได้อยู่หลังเข่า.

โคล

[โคน] น. ลูกกลม เช่น โคลคลี.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ