ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[คะคะนะ-] (แบบ) น. ฟ้า. (ป., ส.).
ก. อาการที่ดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าไป.
[-พอน] น. ท้องฟ้า. (ป. ทีฆ + อมฺพร).
น. วิมาน, ฟ้า, เมืองสวรรค์. (ป. วฺยมฺห).
น. ฟ้า, อากาศ. (ส. วิห, วิหา).
น. ขีดขั้นที่อากาศสามารถรับไอนํ้าไว้ได้เต็มที่ ณ อุณหภูมิใดอุณหภูมิหนึ่ง ถ้าได้รับเกินขีดขั้นนี้ ไอนํ้าที่ได้รับเกินมาจะควบแน่นเป็นหยดนํ้า. (อ. saturation point).
(ราชา) น. การไอ, ใช้ว่า พระกาสะ. (ป., ส.).
น. เครื่องเปิดไอนํ้าให้มีเสียงดังเช่นนั้น. ว. มีเสียงดังเช่นนั้นอย่างเสียงเปิดหวูด.
[ไอยะ-] (ราชา) น. ปู่, ตา. (ป. อยฺยก).
[ไอยะ-] (ราชา) น. ย่า, ยาย. (ป. อยฺยิกา).
น. ดวงจันทร์ที่ยังมองเห็นได้ในท้องฟ้าเวลากลางวัน.
ว. สีนกพิราบหรือสีเทาอมฟ้า.