ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ดินที่มีปฏิกิริยาเป็นกรด, ดินเปรี้ยว ก็เรียก.
ก. แตกเป็นร่อง ๆ เช่น ดินแตกระแหง.
ก. โยนให้เรียดหรือเรี่ยดินไปให้ถูกเป้า.
น. ชื่อเทวดาที่อยู่ระหว่างสวรรค์กับพื้นดิน.
(ถิ่น-อีสาน) น. จอมปลวก, เนินดิน.
น. ดิน, แผ่นดิน, โลก. (ป., ส.).
น. แผ่นดิน, พื้นดิน. (ป., ส.).
น. จอมปลวก, รังปลวกที่เป็นดินสูงขึ้น.
น. หลอดสำหรับรับของไหลเช่นลมหรือไอนํ้าเป็นต้นให้ผ่านเข้าไป. (อ. tube).
ว. มีไอนํ้าซึมซาบอยู่ เช่น อากาศชื้น, ไม่แห้งทีเดียว เช่น ผ้าชื้น.
น. แก๊สหรือไอที่มีสมบัติเป็นพิษอย่างร้ายแรง ใช้ในการสู้รบ.
[ฉะหฺนวน] น. ดินแดนที่มีทางออกทะเลหรือที่ทำให้ดินแดนถูกแยกออกเป็น ๒ ฟาก. (อ. corridor).