ค้นเจอ 458 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "โคนขา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พอก้าวขาก็ลาโรง

(สำ) ก. ชักช้าทำให้เสียการ, พอยกขาก็ลาโรง ก็ว่า.

พอยกขาก็ลาโรง

(สำ) ก. ชักช้าทำให้เสียการ, พอก้าวขาก็ลาโรง ก็ว่า.

อ้าขาผวาปีก,อ้าขาพวาปีก

(สำ) ก. หาเรื่องมาเป็นภาระของตนโดยไม่จำเป็น เช่น เขามีฐานะยากจนอยู่แล้วยังจะอ้าขาผวาปีกไปขอเด็กมาเลี้ยงเป็นลูกบุญธรรมอีก งานก็มากอยู่แล้ว ทำไมจะต้องอ้าขาพวาปีกไปรับงานอื่นมาอีก.

ฉิ่ง

ว. เก, เฉ, ไม่ตรง, (ใช้แก่แขนขา) เช่น ขาฉิ่ง แขนฉิ่ง.

โต๊ะเท้าช้าง

น. ภาชนะโลหะชนิดหนึ่งคล้ายโตก มีขาใหญ่หนาเทอะทะ ๓ ขา.

สุงก,สุงก-,สุงกะ

[สุงกะ-] น. ส่วย. ว. เนื่องด้วยการเก็บอากรจากสินค้าขาเข้าและขาออก. (ป.; ส. ศุลฺก).

สุงกากร

น. ศุลกากร, ค่าอากรที่เรียกเก็บจากสินค้าขาเข้าและขาออก. (ป.; ส. ศุลฺก + อากร).

บ้องตัน

น. เนื้อสันที่อยู่ภายในโคนหางของจระเข้เป็นต้น.

พาลี

น. เรียกรอยเป็นชั้น ๆ ที่โคนเขาวัวและควาย.

กระต่ายสามขา

(สำ) ว. ยืนกรานไม่ยอมรับ, กระต่ายขาเดียว ก็ว่า.

ประโคนธรรพ,ประโคนธรรพ์

[ปฺระโคนทับ, ปฺระโคนทัน] น. หัวหน้าคนธรรพ์ผู้เป็นเจ้าแห่งการดนตรี ถือว่าเป็นครูปี่พาทย์, เขียนเป็น ประคนธรรพ หรือ ประคนธรรพ์ ก็มี.

วัด

ก. ตวัดขึ้น เช่น วัดเบ็ด, เหวี่ยงแขนหรือขาไปโดยแรง เช่น นอนดิ้นวัดแขนวัดขา.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ