ผลการค้นหา

โกรธเกรี้ยว* *โกรธเกรี้ยว *โกรธเกรี้ยว*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 190 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "โกรธเกรี้ยว"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

แผลงฤทธิ์แผลงเดช

(ปาก) ก. อาละวาดด้วยความโกรธเพราะถูกขัดใจ, ออกฤทธิ์ ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

เหม่,เหม่ ๆ

[เหฺม่] (กลอน) อ. คำที่เปล่งออกมาแสดงความโกรธเพื่อขู่หรือตวาด, อุเหม่ ก็ว่า. ว. เสียงดังเช่นนั้น แสดงความโกรธ.
 พจนานุกรมไทย

แยกเขี้ยว

ก. เผยอริมฝีปากให้เห็นเขี้ยวด้วยอาการโกรธหรือขู่ เช่น เสือแยกเขี้ยว, (ปาก) โดยปริยายหมายถึงพูดด้วยความโกรธหรือขู่.
 พจนานุกรมไทย

ขัดใจ

ก. โกรธเพราะทำไม่ถูกใจ, ไม่ยอมให้ทำตามใจ.
 พจนานุกรมไทย

ขุ่นเคือง

ก. โกรธกรุ่น ๆ อยู่ในใจ, เคืองขุ่น ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

ชิ,ชิชะ,ชิชิ

อ. คำที่เปล่งออกมาเมื่อรู้สึกโกรธหรือไม่ชอบใจเป็นต้น.
 พจนานุกรมไทย

ดาลโทสะ

ก. บังเกิดความโกรธถึงขนาด, ลุแก่โทสะ.
 พจนานุกรมไทย

บึ้งตึง

ว. อาการที่หน้าบึ้งเพราะโกรธหรือไม่พอใจเป็นต้น.
 พจนานุกรมไทย

ฟัดเฟียด

ว. กระฟัดกระเฟียด, อาการที่ทำโกรธสะบัดกระฟัดกระเฟียด.
 พจนานุกรมไทย

เลือดขึ้นหน้า

(สำ) ก. โกรธมากจนหน้าแดง, โมโห.
 พจนานุกรมไทย

กระเกรี้ยว

(โบ; กลอน) ว. เสียงขบฟันเกรี้ยว ๆ เช่น คุกคามขบฟันกระเกรี้ยว. (ม. คำหลวง ฉกษัตริย์).
 พจนานุกรมไทย

กระแทกกระทั้น

ว. กระแทกเสียงหรือกระแทกสิ่งของให้รู้ว่าไม่พอใจหรือโกรธ.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด