ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. อาศัยผู้อื่นทำการแทน เช่น ยืมมือเขาไปล้างแค้น.
(ปาก) ส. คำใช้แทนผู้ที่เราพูดด้วย เพศชาย ใช้พูดกับผู้ที่เสมอกันหรือผู้น้อยในทำนองเป็นกันเอง, เป็นสรรพนามบุรุษที่ ๒. (จ. ลื่อ ว่า คำใช้เรียกบุรุษที่ ๒).
ก. ไปประกอบการงานแทน.
คำกล่าวขึ้นต้นข้อความกับผู้ที่จะพูดด้วยให้สนใจฟัง.
(สำ) ก. พูดตรงกับความในใจของผู้ฟัง.
(ปาก) ก. พูดจนผู้ฟังเคลิบเคลิ้มไปตาม.
ก. พูดลอย ๆ ไม่เจาะจงคู่กรณีหรือผู้ถูกว่า.
ก. อาการที่พูดยุยงให้ผู้อื่นแตกแยกกัน.
ก. อ้างว่าเป็นคำพูดของผู้ใดผู้หนึ่ง ทั้ง ๆ ที่ไม่ใช่.
ก. พูดซุบซิบ, พูดกระซิบ.
ก. พูดเดาส่ง, พูดพุ่งส่ง.
ก. พูดไม่ชัด, พูดไม่ได้ความ.