ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ส่วนของเรือนที่ต่อตั้งแต่หัวเสาสุดขึ้นไปอีกชั้นหนึ่งถึงจันทัน.
[คะระ-] น. เรือน. (ส. คฺฤห).
น. ส่วนที่สุดของหลังคาที่ยื่นพ้นตัวเรือนออกมา.
น. ไม้ที่แต่งไว้เพื่อคุมกันเข้าเป็นเรือนเป็นต้น.
น. ที่ใต้พื้นเรือนซึ่งยกพื้นสูง.
น. ฝาเรือน, กำแพง. (ป., ส.).
[มนทิระ] (แบบ) น. เรือนหลวง. (ป., ส.).
น. มนเทียร, เรือนหลวง. (ป., ส.).
[สะ-] น. เรือน. (ป.; ส. สทฺมนฺ).
น. เสาเรือนที่ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของเสาเอก.
[หำ-] น. เรือนแบบหนึ่ง. (ป.; ส. หรฺมฺย).
[วัด, วัดติ] น. วดี, รั้ว. (ป. วติ).