ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. เครื่องมือสำหรับแทงดิน สาดดิน สาดข้าว รูปแบน ๆ มีด้ามสำหรับถือ.
ก. เกลี่ยให้เสมอ, กระจายให้เสมอ, เช่น ฉายดิน.
ก. กิริยาที่หมูเอาจมูกดุนดิน.
ก. กิริยาที่ทำนาตอนพลิกดิน.
ก. ดำทน เช่น ประดานํ้า ประดาดิน.
[พุมมะ-] น. พื้นดิน, ภาคพื้น. (ป. ภุมฺม).
น. ไม้ดัดแบบหนึ่งที่มีหุ่นหักลงดิน แล้ววกกลับขึ้นมา.
ก. ใช้จอบขุดดิน, ลงจอบลงเสียม ก็ว่า.
น. ระยะตั้งแต่พื้นเรือนจนถึงพื้นดิน.
[ถะหฺนัน] น. ดินชนิดหนึ่งเชื่อว่าเป็นยารักษาโรค และเป็นยาอายุวัฒนะ เช่น ต่อได้กินดินถนันเมื่อวันไร. (อภัย).
น. ที่ดินที่นูนสูงขึ้นคล้ายเนิน แต่เตี้ยกว่า. ว. ที่นูนสูงขึ้น. (ข. โคก ว่า ที่ไม่มีนํ้า, แห้ง).
ก. พุ่งออกโดยแรง (ใช้แก่ของเหลว) เช่น น้ำกระฉูด; ไสไปโดยแรง เช่น ช้างกระฉูดเท้า. (เทียบ ข. กญฺฌูส ว่า เตะดิน, ตะกุยดิน, เตะไสดินให้ฝุ่นฟุ้ง).