ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. การนอน, ที่นอน. (ป. เสยฺยา; ส. ศยฺยา).
[มันจะกะ, มันจา] น. เตียง, ที่นอน. (ป., ส. มญฺจ, มญฺจก).
[นิดทฺรา] น. การหลับ, การนอนหลับ. ก. หลับ, นอน, เช่น ให้หาวนิทราเป็นพ้นไป. (อิเหนา). (ส.; ป. นิทฺทา).
(สำ) ว. อยู่ในวัยกินวัยนอน เช่น เด็กกำลังกินกำลังนอน.
[บัน-] (ราชา) ก. นอน, ประทม หรือ ผทม ก็ว่า. (ข. ผทม).
น. ด้านปลายเท้าของผู้นอน, ตรงข้ามกับ หัวนอน.
น. ท่อนผ้าสำหรับปูให้เด็กนอนในเบาะ.
ว. อาการเคลื่อนไหวขึ้นลงตามแนวนอน เช่น สะพานยวบ ๆ.
ก. ป่วยจนต้องนอนรักษาตัว เช่น เขาล้มหมอนนอนเสื่อเสียหลายวัน.
[สับปะหฺงก] ว. อาการที่หน้าหงุบลงเพราะง่วงนอน.
ว. มีสีหน้าแสดงความอิดโรยไม่สดใสเพราะอดนอนมากเป็นต้น.
ว. นั่งหรือนอนปล่อยตัวตามสบายมีท่าสง่าผ่าเผย.