ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(สำ) ว. ที่พูดจาตลบตะแลงเชื่อไม่ได้.
[โสฺรด] น. หู, ช่องหู. (ส. โศฺรตฺร; ป. โสต).
[โสด, โสตะ-] น. หู, ช่องหู. (ป.; ส. โศฺรตฺร).
น. บริเวณหลังใบหู.
ก. รับรู้เสียงด้วยหู.
น. เขม่าดำที่ติดก้นหม้อ, มักพูดเพี้ยนเป็น ดินหม้อ ก็มี.
[-โท] น. คนโท, หม้อนํ้า.
น. หม้อสำหรับสูบกัญชา.
น. หม้อบรรจุนํ้าศักดิ์สิทธิ์. (ส.).
(สำ) ก. หาเพียงแค่พอกินไปมื้อหนึ่ง ๆ, ทำพอให้เสร็จไปชั่วครั้งหนึ่ง ๆ.
ก. ใช้เวทมนตร์คาถาเรียกวิญญาณผีใส่หม้อดิน แล้วเอาผ้าขาวปิดปากหม้อ เอาเชือกผูกคอหม้อ เสกคาถาขังวิญญาณไว้ในนั้น แล้วเอาไปถ่วงน้ำเพื่อไม่ให้วิญญาณออกมาอาละวาดอีก.
ก. ขนันศพเด็กทารกแรกเกิดใส่หม้อดิน เอาผ้าขาวปิดปากหม้อพร้อมกับร่ายคาถากำกับ แล้วเอาไปลอยน้ำ.