ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(สำ) ว. ใจเบา, ใช้เข้าคู่กับคำ พกหิน ในสำนวนว่า พกหินดีกว่าพกนุ่น.
น. ลิ้นซึ่งเป็นใหญ่ในการลิ้มรส. (ป. ชิวฺหา + อินฺทฺริย).
น. ดินหรือหินที่สูงขึ้นเป็นโคกเป็นเนิน, ดิน หิน หรือทรายที่เป็นจอมสูงขึ้นพ้นนํ้าบ้าง อยู่ใต้นํ้าบ้าง.
น. เนินที่ลาดลงไปในนํ้าหรือบริเวณที่ตื้นเขินเป็นเนินอยู่กลางนํ้า ส่วนมากเป็นเนินทราย, ที่เป็นเนินกรวดหรือเนินหิน เรียกว่า หาดกรวด หาดหิน ก็มี.
ก. ทำพิธีเริ่มก่อสร้าง เช่น วางอิฐวางหิน.
(โบ) น. กำแพง เช่น เทียงผา ว่า กำแพงหิน.
ก. นำปูนสอมาเชื่อมอิฐหรือหินให้ติดกัน.
น. หินชนิดหนึ่ง สีดำ เนื้อแข็ง.
[-อักคะนี] น. หินที่เกิดจากการแข็งตัวของหินหนืด.
[-หก] น. แร่ทั้ง ๓ คือ ทองคำ เงิน ทองแดง. (ส. ตฺริโลหก).
[ทาตะวากอน] (แบบ) น. บ่อแร่. (ส.).
น. หินที่เขา เช่น หน้าผา เนินผา ผาลาด, ภูเขา เช่น เชิงผา, เรียกภูเขาด้านที่มีแผ่นหินตั้งชันว่า หน้าผา.