ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. สีม่วงแดงแก่ เรียกว่า สีเปลือกมังคุด.
[รุเทียน] น. เลือด. ว. สีแดง. (แผลงมาจาก รุธิร).
น. ลมพายุที่พัดแรงจัด ท้องฟ้ามีสีแดง.
น. เลือดระดูไม่ปรกติ มีสีแดงคล้ำ กลิ่นเหม็น.
น. ชื่อไม้ต้นชนิด Sesbania grandiflora Pers. ในวงศ์ Leguminosae ดอกมีทั้งสีขาวและสีแดง ยอดอ่อน ดอก และฝักกินได้ เปลือกใช้ทำยา, พันธุ์ที่ดอกสีแดงเรียก แคแดง.
น. เด็กเล็ก ๆ หลายคน.
ว. สุกใส, เข้ม, จัด, (มักใช้แก่สีแดงหรือทองที่สุก).
[คฺรืด] ว. ดาษไป, เกลื่อนไป, เช่น คนมากันครืด สีแดงครืด, ครึ่ด ก็ว่า.
[ปฺระวาละปัด] น. ดอกบัวแดง. (ส. ปฺรวาลปทฺม).
ว. อ่อน ๆ (มักใช้แก่สีแดงหรือสีเหลือง).
[วิดทฺรุมะ] น. แก้วประพาฬสีแดง. (ส. วิทฺรุม).
ว. มีสีหน้าเครียดหรือขุ่นเคือง, หน้าเข้ม ก็ว่า; มีสีหน้าแดงหรือเข้มขึ้นเพราะเริ่มเมา.