ผลการค้นหา

ล้มล้าง* *ล้มล้าง *ล้มล้าง*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 152 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ล้มล้าง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ระเนน

ว. อาการที่ล้มทับกัน, อาการที่เอนราบทับกัน.
 พจนานุกรมไทย

โมฆีย,โมฆีย-,โมฆียะ

[โมคียะ-] (กฎ) ว. ที่อาจเป็นโมฆะได้เมื่อมีการบอกล้าง หรือมีผลสมบูรณ์เมื่อมีการให้สัตยาบัน. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

สังสุทธ์,สังสุทธิ

[-สุด, -สุดทิ] น. ความบริสุทธิ์, ความสะอาด; การชำระ, การล้าง. (ส. สํศุทฺธ, สํศุทฺธิ).
 พจนานุกรมไทย

โสธนะ

[-ทะนะ] น. การทำความสะอาด, การชำระล้าง. (ป.; ส. โศธน).
 พจนานุกรมไทย

โค่น

ก. ล้มหรือทำให้ล้มลง เช่น ต้นไม้โค่น โค่นต้นไม้, ทลายลง เช่น ยอดปรางค์โค่น, โดยปริยายหมายความว่า ทำให้หมดไปหรือสิ้นไป เช่น โค่นอำนาจ.
 พจนานุกรมไทย

กระคุก

(โบ) ก. คุกคลาน เช่น ทั้งล้มทั้งลุกกระคุกหัวเข่า. (ไตรภูมิ).
 พจนานุกรมไทย

โงน

ก. จวนจะล้มเพราะส่วนบนหนักหรือใหญ่ ส่วนล่างไม่แน่นหรือเล็ก.
 พจนานุกรมไทย

นองเลือด

ว. อย่างดุเดือดและต้องเสียเลือดเนื้อหรือล้มตายกันเป็นจำนวนมาก เช่น รบกันนองเลือด.
 พจนานุกรมไทย

แผละ

[แผฺละ] ว. เสียงดังเช่นนั้น; แสดงอาการอ่อนกำลัง เช่น ล้มแผละ.
 พจนานุกรมไทย

ล้มคว่ำคะมำหงาย

ก. ล้มกลิ้งหลายทอด เช่น ถูกม้าเตะล้มคว่ำคะมำหงาย.
 พจนานุกรมไทย

โธวนะ

[โทวะนะ] (แบบ) น. การชำระล้าง, การซักฟอก. (ป.; ส. ธาวน).
 พจนานุกรมไทย

ผลึ่ง

[ผฺลึ่ง] ก. บวมขึ้น, พองขึ้น. ว. เสียงดังอย่างเสียงของหนัก ๆ ตกลงที่พื้น, อาการที่ล้มหงายไปทันทีทันใด ในคำว่า ล้มผลึ่ง หงายผลึ่ง.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด