ผลการค้นหา

ลูกชายคนโต* *ลูกชายคนโต *ลูกชายคนโต*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 2,989 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ลูกชายคนโต"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

หลาน

น. ลูกของลูก; ลูกของพี่หรือของน้อง.
 พจนานุกรมไทย

ลูกล่า

น. ลูกคนสุดท้องที่เกิดมาโดยไม่คาดว่าจะมีอีกแล้ว แต่ไม่ห่างจากพี่มากเท่าลูกหลง, (ถิ่น) ลูกคนสุดท้อง.
 พจนานุกรมไทย

บุตร,บุตร-

[บุด, บุดตฺระ-] น. ลูก, ลูกชาย. (ส. ปุตฺร; ป. ปุตฺต).
 พจนานุกรมไทย

ภาคิไนย

[-ไน] น. หลาน คือ ลูกของพี่สาวหรือน้องสาว, คู่กับ ภาติยะ ลูกของพี่ชายหรือน้องชาย. (ป. ภาคิเนยฺย; ส. ภาคิเนย).
 พจนานุกรมไทย

เจ็ด

น. จำนวนหกบวกหนึ่ง; ชื่อเดือนจันทรคติ เรียกว่า เดือน ๗ ตกในราวเดือนมิถุนายน; (โบ) เรียกลูกชายคนที่ ๗ ว่า ลูกเจ็ด, คู่กับ ลูกหญิงคนที่ ๗ ว่า ลูกเอก. (กฎ. ๒/๒๖).
 พจนานุกรมไทย

ผู้ชาย

น. ชาย.
 พจนานุกรมไทย

พระเชษฐา

พี่ชาย

เครือญาติ

พระอนุชา

น้องชาย

เครือญาติ

ผู้สืบตระกูล

น. ลูกหลานที่เป็นชายซึ่งสืบวงศ์สกุลโดยไม่ขาดสาย.
 พจนานุกรมไทย

พระยาเทครัว

(ปาก) น. ชายที่ได้หญิงเป็นภรรยาทั้งแม่ทั้งลูกหรือทั้งพี่ทั้งน้อง.
 พจนานุกรมไทย

สุต

[สุด] น. ลูกชาย (มักใช้เป็นส่วนท้ายของสมาส). (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

ชายครุย

น. ชายผ้าที่เป็นเส้น ๆ, ครุย ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด