ค้นเจอ 263 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "รำคาญหู"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ตะแหง่ว,ตะแหง่ว ๆ

ว. รบเร้าออดอ้อนเรื่อยไปจนน่ารำคาญ.

ฮื้อ

อ. คำที่เปล่งออกมาแสดงความรำคาญหรือไม่พอใจ.

กัณณ์

(แบบ) น. หู. (ป.; ส. กรฺณ).

แก้วหู

น. เยื่อในหูสำหรับรับเสียง.

ทัดดอกไม้

น. ส่วนอวัยวะบริเวณระหว่างหูกับขมับ.

ก ข ไม่กระดิกหู

[โบ อ่านว่า กอข้อ-] (สำ) น. ผู้ที่เรียนหนังสือแล้วไม่รู้ อ่านไม่ออกเขียนไม่ได้.

กำแพงมีหูประตูมีช่อง

(สำ) น. การที่จะพูดหรือทำอะไร ให้ระมัดระวัง แม้จะเป็นความลับเพียงไรก็อาจมีคนล่วงรู้ได้.

ปิดหูปิดตา

ก. ไม่ยอมรับรู้รับฟัง, ไม่ยอมให้รู้ให้เห็น.

ล่อหูล่อตา

ว. ชวนให้อยากได้หรือหยิบฉวยไปเป็นต้น เช่น แต่งทองเหลืองอร่ามล่อหูล่อตา.

สุดลูกหูลูกตา

ว. กว้างไกลมาก เช่น เขามีที่ดินมากมายสุดลูกหูลูกตา ทะเลเวิ้งว้างสุดลูกหูลูกตา.

เสียหูเสียตา

ก. สูญเสียหูและตาไป, โดยปริยายหมายความว่า ไม่อยากดูไม่อยากฟัง เช่น ละครไม่มีคุณภาพอย่างนี้ ฉันไม่ดูให้เสียหูเสียตาหรอก.

แสบแก้วหู,แสบหู

ก. อาการที่รู้สึกระคายหูเพราะเสียงดังหรือเสียงแหลมเกินขนาด เช่น เสียงรถจักรยานยนต์ดังแสบแก้วหู เสียงร้องกรี๊ด ๆ ฟังแล้วแสบหู.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ