ผลการค้นหา

รับเลี้ยง* *รับเลี้ยง *รับเลี้ยง*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 256 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "รับเลี้ยง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ลูกบุญธรรม

น. ลูกของคนอื่นที่เอามาเลี้ยงเป็นลูกของตัว.
 พจนานุกรมไทย

หากินด้วยลำแข้ง

(สำ) ก. หาเลี้ยงชีพด้วยความมานะพยายามของตัวเอง.
 พจนานุกรมไทย

อังคาส

[-คาด] ก. ถวายอาหารพระ, เลี้ยงพระ. (ข.).
 พจนานุกรมไทย

เอาลูกเขามาเลี้ยงเอาเมี่ยงเขามาอม

(สำ) ก. เอาลูกของคนอื่นมาเลี้ยงเป็นลูก เป็นภาระรับผิดชอบที่หวังผลตอบแทนแน่นอนไม่ได้.
 พจนานุกรมไทย

เกียกกาย

ก. ตะเกียกตะกาย, ขวนขวาย, เช่น ค่อยเกียกกายหาเลี้ยงตน. (สุบิน).
 พจนานุกรมไทย

ขุน

ก. ให้อาหารแก่สัตว์เลี้ยง, โดยปริยายหมายถึงเลี้ยงดูอย่างดี.
 พจนานุกรมไทย

โคบาล

[-บาน] น. คนเลี้ยงวัว. (ป., ส. โคปาล).
 พจนานุกรมไทย

ปาลี

น. ผู้ปกครอง, ผู้เลี้ยง, ผู้รักษา. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

หากิน

ก. ทำงานเลี้ยงชีวิต, หาเลี้ยงชีพ, เช่น เขาหากินด้วยการประกอบอาชีพสุจริต, มักใช้เข้าคู่กับคำ ทำมา เป็น ทำมาหากิน, หาอาหาร เช่น ให้แต่ที่พัก หากินเอาเอง. ว. ที่หาเลี้ยงชีพด้วยการค้าประเวณี ในคำว่า หญิงหากิน.
 พจนานุกรมไทย

รู้อยู่

ว. เลี้ยงง่าย, ไม่อ้อน, ใช้แก่เด็กเล็ก ๆ ว่า เด็กรู้อยู่; (ปาก) โดยปริยายหมายความถึงคนหรือสัตว์เลี้ยงบางชนิดที่ไม่ชอบเที่ยวเตร่.
 พจนานุกรมไทย

กระเป๋าหนัก

(ปาก) ว. มีเงินมาก, ร่ำรวย, เช่น วันนี้ยอมเป็นเจ้ามือเลี้ยงข้าว สงสัยจะกระเป๋าหนัก.
 พจนานุกรมไทย

กินบุญ

(ถิ่น-อีสาน, ชาวไทยอิสลาม) ก. กินเลี้ยงในงานทำบุญ.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด