ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[พูวะ-] น. แผ่นดิน. (ส. ภุว).
[วะทานิยะ-] น. ผู้เอื้อเฟื้อ. (ป. วทานีย; ส. วทานฺย).
[วะทะ-] ก. ฆ่า. (ป., ส.).
[สะวะ-] น. ของตนเอง. (ส.; ป. สก).
[-วะ-] ว. ดี, งาม. (แผลงมาจาก สว สุ โส เช่น เสาวภาพ แผลงมาจาก สวภาพ, เสาวคนธ์ แผลงมาจาก สุคนธ์, เสาวภา แผลงมาจาก โสภา).
[สอระ-] ว. ทิพย์, แกล้วกล้า, เช่น สรศาสดา สรศักดิ์ สรสีห์. (ป., ส. สุร).
น. หญิงที่ถือว่ามีฐานะสูงศักดิ์กว่าชายที่หมายปอง.
[-ทะนำ] น. ผ้าพันศพผู้มีฐานันดรศักดิ์.
[นะหารุ] (แบบ) น. เส้น, เอ็น. (ป.; ส. สฺนายุ).
[ปฺระยุน, ปฺระยูน] น. เผ่าพันธุ์, เชื้อสาย, ตระกูล.
[พะยุ] น. ลมแรง. (ข. พฺยุะ; ป., ส. วายุ).