ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. วัณโรคที่เกิดในทรวงอกหรือในช่องท้อง.
(ถิ่น) ก. ตั้งท้อง เช่น มานลูก ข้าวมาน.
ก. ถ่วงหนักลง เช่น ก้นแย้ ท้องแย้.
น. ชื่อโรคลมชนิดหนึ่ง ตามตำราแพทย์แผนโบราณว่าทำให้มีอาการปวดหัวเวลาเช้า ๆ ปวดกระบอกตา เมื่อเห็นแดดจะลืมตาไม่ขึ้น, ลมปะกัง ก็ว่า.
ก. ใช้มือบีบหรือกดเพื่อให้คลายจากความปวดเมื่อยหรือเมื่อยขบ.
น. แผลที่ถูกเสี้ยนหนามยอกแล้วกลายเป็นพิษ ทำให้มีอาการปวดผิดปรกติ.
ก. อาการที่หิวจัด เช่น หิวจนแสบไส้แสบพุง, แสบท้อง แสบท้องแสบไส้ หรือ แสบไส้ ก็ว่า.
ก. เร่งให้มดลูกเข้าอู่เร็วขึ้นโดยการประคบบริเวณท้อง.
ก. เก็บรวงข้าวที่เก็บเกี่ยวตกหล่นในท้องนา.
ก. ใช้มือกดท้องช่วยในการคลอดลูก.
ก. ไปหรือมาเป็นจำนวนมาก เช่น ฝูงชนคลาคล่ำเต็มท้องถนน.
[คับพะ-, คับ] น. ครรภ์, ท้อง; ห้อง. (ป.).