ค้นเจอ 199 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ปรายฟ้า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ฟาก

น. ฝั่ง, ข้าง, เช่น อยู่ฟากนี้ เรือข้ามฟาก ฟากฟ้า.

ลมแดง

น. ลมพายุที่พัดแรงจัด ท้องฟ้ามีสีแดง.

เวหาส

[-หาด] น. ฟ้า, อากาศ. (ป.; ส. วิหายส).

กระยาหงัน

น. วิมาน, สวรรค์ชั้นฟ้า, เช่น อวยชัยให้พรแล้วเทวัญ กลับคืนกระยาหงันชั้นฟ้า. (อิเหนา). (ม. กะยางัน ว่า สวรรค์, ที่อยู่ของเทวดา).

กระซ่าง

(โบ) ว. กระจ่าง เช่น กระซ่างฟ้าเห็นกัน. (ม. คำหลวง สักบรรพ), กระช่าง ก็ว่า.

คคนางค์

[คะคะนาง] น. ฟ้า. (ป., ส. คคน + องฺค).

คคนานต์

[คะคะนาน] น. ฟ้า. (ป., ส. คคน + อนฺต).

ตะวันขึ้น

ก. ดวงอาทิตย์โผล่พ้นขอบฟ้า, ตรงข้ามกับ ตะวันตก.

ไถ

น. ชื่อหมู่ดาวฤกษ์ ซึ่งปรากฏเด่นชัดบนท้องฟ้า.

ทะยาน

ก. เผ่นขึ้นไป เช่น เครื่องบินทะยานขึ้นสู่ฟ้า, โผนเข้าใส่ เช่น ทะยานเข้าสู้.

นภมณฑล

[นบพะมนทน] น. ท้องฟ้า. (ส. นโภมณฺฑล).

นภวิถี

[นะพะ-] น. ทางฟ้า คือ วิถีโคจรแห่งตะวัน. (ส. นโภวิถี).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ