ค้นเจอ 419 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ถวิลา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปุดกะลา

(ถิ่น-ปักษ์ใต้) น. ต้นกะลา. (ดู กะลา ๒).

สึก

(ปาก) ก. ลาสิกขา, ลาสึก ก็ว่า.

เอลา

[-ลา] ดู กระวาน ๑ (๑).

อาถรรพเวท

[อาถับพะเวด, อาถันพะเวด] น. ชื่อคัมภีร์ที่ ๔ ของพระเวท ส่วนใหญ่ประพันธ์ขึ้นภายหลัง แต่มีบางบทที่เก่ามากซึ่งนำมาจากฤคเวทก็มี. (ส.). (ดู เวท, เวท- ประกอบ).

วิมุตติ

[วิมุด, วิมุดติ] น. ความหลุดพ้น; ชื่อหนึ่งของพระนิพพาน. (ป.; ส. วิมุกฺติ).

กบในกะลาครอบ

(สำ) น. ผู้มีความรู้และประสบการณ์น้อยแต่สำคัญตนว่ามีความรู้มาก.

ลาช,ลาชะ,ลาชา

[ลาด, ลาชะ] น. ข้าวตอก เช่น อนนเรืองรองด้วยจตุรพรรณมาลา ลาชาชาติห้าสิ่ง. (ม. คำหลวง นครกัณฑ์). (ป., ส.).

หนักกะลาหัว

(ปาก) ว. เป็นภาระของ, เป็นเรื่องของ, เช่น ฉันจะทำอย่างนี้ แล้วมันหนักกะลาหัวใคร, หนักกบาล หนักกบาลหัว หนักหัว หรือ หนักหัวกบาล ก็ว่า.

โกวิฬาร

[-ลาระ] (แบบ) น. ไม้ทองหลาง. (ป.).

ใบลา

น. เอกสารแสดงความจำนงขอลางาน.

ผลาหาร

[ผะลาหาน] น. อาหารคือลูกไม้.

วลาหก

[วะลาหก] น. เมฆ. (ป.).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ