ค้นเจอ 1,232 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ต้นเหมย,ลูกเหมย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สุรภี

[สุระ-] น. ต้นสารภี.

อารัมภกถา,อารัมภบท

น. คำปรารภ, คำเริ่มต้น, คำนำ.

อารุม

น. ต้นชมพู่นํ้าดอกไม้. (ช.).

ต้นพระชิวหา , มูลพระชิวหา

ต้นลิ้น ลิ้นไก่ โคนลิ้น

ร่างกาย

พระอูรุ

ต้นขา โคนขา ขาอ่อน

ร่างกาย

ต้นร้ายปลายดี

(สำ) น. ตอนแรกประพฤติตัวไม่ดี แต่ภายหลังกลับสำนึกตัวได้แล้วประพฤติดีตลอดไป, ตอนต้นไม่ดีไปดีเอาตอนหลัง.

ต้นวายปลายดก

(สำ) น. ตอนต้นไม่ดีไปดีเอาตอนหลัง.

ตัดไฟต้นลม

(สำ) ก. ตัดต้นเหตุเพื่อไม่ให้เหตุการณ์ลุกลามต่อไป.

ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น

(สำ) น. ลูกย่อมไม่ต่างกับพ่อแม่มากนัก.

ตัดไฟแต่ต้นลม

(สำ) ก. ตัดต้นเหตุเพื่อไม่ให้เหตุการณ์ลุกลามต่อไป.

สวะ

[สะหฺวะ] น. ต้นหญ้า ต้นผัก หรือสิ่งต่าง ๆ ที่ลอยเป็นแพอยู่ในน้ำ.

ยืนต้นตาย

ก. อาการที่ต้นไม้บางชนิดเช่นต้นตาล ต้นลาน ตายแล้วแต่ยังไม่ล้ม, อาการที่ไม้ยืนต้นเช่นต้นสัก ต้นยาง ตายเองหรือถูกกานคือ ควั่นเปลือกและกระพี้โดยรอบออกแล้วตาย แต่ยังไม่ล้ม.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ